Zwyrodnienie plamki żółtej (AMD)
Choroba siatkówki dotykająca osoby starsze. Prowadzi do niszczenia widzenia centralnego – pacjent widzi obwód pokoju, ale nie widzi twarzy osoby stojącej przed nim ani liter w książce.
Choroba siatkówki dotykająca osoby starsze. Prowadzi do niszczenia widzenia centralnego – pacjent widzi obwód pokoju, ale nie widzi twarzy osoby stojącej przed nim ani liter w książce.
Pieprzyki na oku. Mogą być wrodzone lub nabyte. Wymagają obserwacji okulistycznej, by wykluczyć czerniaka (podobnie jak znamiona na skórze).
Schorzenie cywilizacyjne, w którym łzy nie nawilżają oka wystarczająco dobrze (jest ich za mało lub za szybko parują). Objawia się uczuciem piasku pod powiekami i pieczeniem, paradoksalnie czasem nadmiernym łzawieniem.
Choroba autoimmunologiczna, w której organizm niszczy własne gruczoły wydzielnicze. Powoduje ekstremalną suchość oczu (brak łez) i suchość w ustach (brak śliny).
Głęboki, bolesny stan zapalny białka oka. Często związany z chorobami autoimmunologicznymi. Ból jest tępy i może budzić w nocy.
Najczęstsza choroba oczu („czerwone oko”). Może być bakteryjne (ropa), wirusowe (łzy) lub alergiczne (swędzenie).
Infekcja lub stan zapalny rogówki. Oko jest czerwone, bardzo boli i łzawi. Wymaga szybkiego leczenia, bo może zostawić bliznę (bielmo).
Nagła utrata widzenia (często w jednym oku), połączona z bólem przy poruszaniu okiem. Często jest pierwszym objawem stwardnienia rozsianego (SM).
Poważny stan zapalny wnętrza oka (tęczówki, ciała rzęskowego lub naczyniówki). Często towarzyszy chorobom reumatycznym. Objawia się bólem, światłowstrętem i spadkiem widzenia.
Stopniowe mętnienie naturalnej soczewki oka, związane głównie z wiekiem. Widzenie staje się zamglone, kolory wyblakłe, a światła rażą. Jedynym leczeniem jest wymiana soczewki na sztuczną.